parare
Z Wikislovníku
Obsah |
latina[editovat]
sloveso[editovat]
- 1. konjugace (a-kmeny)
časování[editovat]
| Čas | Osoba | Aktivum | Pasivum |
|---|---|---|---|
| Infinitiv | – | parāre | – |
| Prézens sg. | 1. | parō | paror |
| 2. | parās | parāris | |
| 3. | parat | parātur | |
| Prézens pl. | 1. | parāmus | parāmur |
| 2. | parātis | parāminī | |
| 3. | parant | parantur | |
| Imperativ sg. | 2. | parā! | – |
| Imperativ pl.. | 2. | parāte! | – |
| Imperfektum sg. | 1. | parābam | parābar |
| 2. | parābās | parābāris | |
| 3. | parābat | parābātur | |
| Imperfektum pl. | 1. | parābāmus | parābāmur |
| 2. | parābátis | parābāminī | |
| 3. | parābant | parābantur | |
| Futurum sg. (první) | 1. | parābō | parābor |
| 2. | parābis | parāberis | |
| 3. | parābit | parābitur | |
| Futurum pl. (první) | 1. | parābimus | parābimur |
| 2. | parābitis | parābiminī | |
| 3. | parābunt | parābuntur | |
| Konjunktiv imperfekta sg. | 1. | parārem | – |
| 2. | parārēs | – | |
| 3. | parāret | – | |
| Konjunktiv imperfekta pl. | 1. | parārēmus | – |
| 2. | parārētis | – | |
| 3. | parārent | – |
