rzekomy

polština

výslovnost

• IPA: [ʐɛˈkɔ.mɨ]  rzekomy^{? • info}

přídavné jméno

• tvrdé

skloňování

Číslo	singulár				plurál
Rod	mužský životný	mužský neživotný	ženský	střední	mužský osobní	ostatní rody
nominativ	rzekomy	rzekomy	rzekoma	rzekome	rzekomi	rzekome
genitiv	rzekomego	rzekomego	rzekomej	rzekomego	rzekomych	rzekomych
dativ	rzekomemu	rzekomemu	rzekomej	rzekomemu	rzekomym	rzekomym
akuzativ	rzekomego	rzekomy	rzekomą	rzekome	rzekomych	rzekome
instrumentál	rzekomym	rzekomym	rzekomą	rzekomym	rzekomymi	rzekomymi
lokál	rzekomym	rzekomym	rzekomej	rzekomym	rzekomych	rzekomych
vokativ	rzekomy	rzekomy	rzekoma	rzekome	rzekomi	rzekome

význam

1. údajný, domnělý
   • Często słyszałem opinie o mojej rzekomej zdradzie wartości i ideałów. A ja tylko zmieniłem poglądy. – Mnohokrát jsem slyšel tvrzení o mé údajné zradě hodnot a ideálů. Ale já přitom pouze změnil názory.

slovní spojení

• dur rzekomy
• rzekomy przeciwnik

související

• rzekomość
• rzekomo
• chrzęstny
• rzec