Přeskočit na obsah
- oznamovací způsob
Přítomný čas
|
Osoba |
Singulár |
Plurál
|
1.
|
wyrzucię
|
wyrzucimy
|
2.
|
wyrzucisz
|
wyrzucicie
|
3.
|
wyrzuci
|
wyrzuciją
|
Minulý čas
|
Osoba |
Singulár |
Plurál
|
mužský |
ženský |
střední |
mužský osobní |
ženský |
střední
|
1.
|
wyrzuciłem
|
wyrzuciłam
|
wyrzuciłom
|
wyrzuciliśmy
|
wyrzuciłyśmy
|
2.
|
wyrzuciłeś
|
wyrzuciłaś
|
wyrzuciłoś
|
wyrzuciliście
|
wyrzuciłyście
|
3.
|
wyrzucił
|
wyrzuciła
|
wyrzuciło
|
wyrzucili
|
wyrzuciły
|
- vyhodit, zahodit, vymrštit, odhodit
- Wyrzuć to, nie będzie już potrzebne. – Vyhoď to, už to nebudeme potřebovat.[1]
- (částečně) odrzucić, porzucić
- ↑ převzato z polského Wikisłowniku