arbitrari
Vzhled
latina
[editovat]sloveso
[editovat]- deponentní sloveso I. konjugace
časování
[editovat]| Čas | Osoba | Aktivum | Pasivum |
|---|---|---|---|
| Infinitiv | – | – | arbitrārī |
| Prézens sg. | 1. | – | arbitror |
| 2. | – | arbitrāris | |
| 3. | – | arbitrātur | |
| Prézens pl. | 1. | – | arbitrāmur |
| 2. | – | arbitrāminī | |
| 3. | – | arbitrantur | |
| Imperativ sg. | 2. | – | – |
| Imperativ pl.. | 2. | – | – |
| Imperfektum sg. | 1. | – | arbitrābar |
| 2. | – | arbitrābāris | |
| 3. | – | arbitrābātur | |
| Imperfektum pl. | 1. | – | arbitrābāmur |
| 2. | – | arbitrābāminī | |
| 3. | – | arbitrābantur | |
| Futurum sg. (první) | 1. | – | arbitrābor |
| 2. | – | arbitrāberis | |
| 3. | – | arbitrābitur | |
| Futurum pl. (první) | 1. | – | arbitrābimur |
| 2. | – | arbitrābiminī | |
| 3. | – | arbitrābuntur | |
| Konjunktiv imperfekta sg. | 1. | – | arbitrārer |
| 2. | – | arbitrārēris | |
| 3. | – | arbitrārētur | |
| Konjunktiv imperfekta pl. | 1. | – | arbitrārēmur |
| 2. | – | arbitrārēminī | |
| 3. | – | arbitrārentur | |