bezokolicznik

polština

výslovnost

• IPA: [ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃɲik]  bezokolicznik^{? • info}

podstatné jméno

• rod mužský

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	bezokolicznik	bezokoliczniki
genitiv	bezokolicznika	bezokoliczników
dativ	bezokolicznikowi	bezokolicznikom
akuzativ	bezokolicznik	bezokoliczniki
instrumentál	bezokolicznikiem	bezokolicznikami
lokál	bezokoliczniku	bezokolicznikach
vokativ	bezokoliczniku	bezokoliczniki

význam

1. neurčitek, infinitiv
   • W języku greckim nie istnieje bezokolicznik czasownika είμαι (być). – V novořečtině neexistuje infinitiv slovesa είμαι (být).
   • Bezokolicznik jest nieosobową formą czasownika. – Neurčitek je neosobní tvar slovesa.

související

• bezokolicznikowy