discere
Vzhled
latina
[editovat]výslovnost
[editovat]sloveso
[editovat]- 3. konjugace (souhláskové kmeny)
- tranzitivní
časování
[editovat]| Čas | Osoba | Aktivum | Pasivum |
|---|---|---|---|
| Infinitiv | – | discere | discī |
| Prézens sg. | 1. | discō | discor |
| 2. | discis | disceris | |
| 3. | discit | discitur | |
| Prézens pl. | 1. | discimus | discimur |
| 2. | discitis | disciminī | |
| 3. | discunt | discuntur | |
| Imperativ sg. | 2. | disce! | – |
| Imperativ pl.. | 2. | discite! | – |
| Imperfektum sg. | 1. | discēbam | discēbar |
| 2. | discēbās | discēbāris | |
| 3. | discēbat | discēbātur | |
| Imperfektum pl. | 1. | discēbāmus | discēbāmur |
| 2. | discēbātis | discēbāminī | |
| 3. | discēbant | discēbantur | |
| Futurum sg. (první) | 1. | discam | discar |
| 2. | discēs | discēris | |
| 3. | discet | discētur | |
| Futurum pl. (první) | 1. | discēmus | discēmur |
| 2. | discētis | discēminī | |
| 3. | discent | discentur | |
| Konjunktiv imperfekta sg. | 1. | discerem | discerer |
| 2. | discerēs | discerēris | |
| 3. | disceret | discerētur | |
| Konjunktiv imperfekta pl. | 1. | discerēmus | discerēmur |
| 2. | discerētis | discerēminī | |
| 3. | discerent | discerentur | |
| Konjunktiv prézenta sg. | 1. | discam | discar |
| 2. | discās | discāris | |
| 3. | discat | discātur | |
| Konjunktiv prézenta pl. | 1. | discāmus | discāmur |
| 2. | discātis | discāminī | |
| 3. | discant | discantur | |