implorare
latina
[editovat]sloveso
[editovat]- 1. konjugace (a-kmeny)
časování
[editovat]| Čas | Osoba | Aktivum | Pasivum |
|---|---|---|---|
| Infinitiv | – | implōrāre | – |
| Prézens sg. | 1. | implōrō | implōror |
| 2. | implōrās | implōrāris | |
| 3. | implōrat | implōrātur | |
| Prézens pl. | 1. | implōrāmus | implōrāmur |
| 2. | implōrātis | implōrāminī | |
| 3. | implōrant | implōrantur | |
| Imperativ sg. | 2. | implōrā! | – |
| Imperativ pl.. | 2. | implōrāte! | – |
| Imperfektum sg. | 1. | implōrābam | implōrābar |
| 2. | implōrābās | implōrābāris | |
| 3. | implōrābat | implōrābātur | |
| Imperfektum pl. | 1. | implōrābāmus | implōrābāmur |
| 2. | implōrābátis | implōrābāminī | |
| 3. | implōrābant | implōrābantur | |
| Futurum sg. (první) | 1. | implōrābō | implōrābor |
| 2. | implōrābis | implōrāberis | |
| 3. | implōrābit | implōrābitur | |
| Futurum pl. (první) | 1. | implōrābimus | implōrābimur |
| 2. | implōrābitis | implōrābiminī | |
| 3. | implōrābunt | implōrābuntur | |
| Konjunktiv imperfekta sg. | 1. | implōrārem | – |
| 2. | implōrārēs | – | |
| 3. | implōrāret | – | |
| Konjunktiv imperfekta pl. | 1. | implōrārēmus | – |
| 2. | implōrārētis | – | |
| 3. | implōrārent | – | |