konuşma
turečtina
[editovat]výslovnost
[editovat]- IPA: [kɔnʋʃˈmɑ]
etymologie
[editovat]- Z konuşmak ("hovořit, mluvit")
dělení
[editovat]- ko-nuş-ma
podstatné jméno
[editovat]skloňování
[editovat]| Substantivum | singulár | plurál |
|---|---|---|
| nominativ | konuşma | konuşmalar |
| akuzativ | konuşmayı | konuşmaları |
| dativ | konuşmaya | konuşmalara |
| lokál | konuşmada | konuşmalarda |
| ablativ | konuşmadan | konuşmalardan |
| genitiv | konuşmanın | konuşmaların |