Přeskočit na obsah

kriegen

Z Wikislovníku

němčina

[editovat]

výslovnost

[editovat]
  • IPA: [ˈkʀiːɡŋ̩]

sloveso

[editovat]
  • pravidelné
  • tranzitivní

časování

[editovat]
Příčestí činné (=přítomné)
kriegend
Příčestí trpné (=minulé)
gekriegt
Pomocné sloveso
haben
Indikativ
čas osoba aktivum
singulárplurál
prézens 1. ich kriege wir kriegen
2. du kriegst ihr kriegt
3. er/sie/es kriegt sie kriegen
préteritum 1. ich kriegte wir kriegten
2. du kriegtest ihr kriegtet
3. er/sie/es kriegte sie kriegten
perfektum 1. ich habe gekriegt wir haben gekriegt
2. du hast gekriegt ihr habt gekriegt
3. er/sie/es hat gekriegt sie haben gekriegt
plusquamperfektum 1. ich hatte gekriegt wir hatten gekriegt
2. du hattest gekriegt ihr hattet gekriegt
3. er/sie/es hatte gekriegt sie hatten gekriegt
futurum 1 1. ich werde kriegen wir werden kriegen
2. du wirst kriegen ihr werdet kriegen
3. er/sie/es wird kriegen sie werden kriegen
futurum 2 1. ich werde gekriegt haben wir werden gekriegt haben
2. du wirst gekriegt haben ihr werdet gekriegt haben
3. er/sie/es wird gekriegt haben sie werden gekriegt haben
konjunktiv I
čas osoba aktivum
singulárplurál
prézens 1. ich kriege wir kriegen
2. du krieges ihr krieget
3. er/sie/es kriege sie kriegen
perfektum 1. ich habe gekriegt wir haben gekriegt
2. du habest gekriegt ihr habet gekriegt
3. er/sie/es habe gekriegt sie haben gekriegt
futurum 1 1. ich werde kriegen wir werden kriegen
2. du werdest kriegen ihr werdet kriegen
3. er/sie/es werde kriegen sie werden kriegen
futurum 2 1. ich würde kriegen wir würden kriegen
2. du würdest kriegen ihr würdet kriegen
3. er/sie/es würde kriegen sie würden kriegen
konjunktiv II
čas osoba aktivum
singulárplurál
préteritum 1. ich kriegte wir kriegten
2. du kriegtest ihr kriegtet
3. er/sie/es kriegte sie kriegten
plusquamperfektum 1. ich hätte gekriegt wir hätten gekriegt
2. du hättest gekriegt ihr hättet gekriegt
3. er/sie/es hätte gekriegt sie hätten gekriegt
futurum 1 1. ich werde gekriegt haben wir werden gekriegt haben
2. du werdest gekriegt haben ihr werdet gekriegt haben
3. er/sie/es werde gekriegt haben sie werden gekriegt haben
futurum 2 1. ich würde gekriegt haben wir würden gekriegt haben
2. du würdest gekriegt haben ihr würdet gekriegt haben
3. er/sie/es würde gekriegt haben sie würden gekriegt haben
Imperativ
čas osoba aktivum
singulárplurál
prézens 2. kriege kriege
3. — —
perfektum 2. — —
3. — —
Infinitiv
čas aktivum
prézens —
perfektum —
futurum 1 kriegen werden
futurum 2 gekriegt haben werden
Příčestí činné (přítomné)
deklinace pád singulár plurál
mužský rod ženský rod střední rod všechny rody
silná nominativ — — — —
genitiv — — — —
dativ — — — —
akuzativ — — — —
slabá nominativ — — — —
genitiv — — — —
dativ — — — —
akuzativ — — — —
smíšená nominativ — — — —
genitiv — — — —
dativ — — — —
akuzativ — — — —

význam

[editovat]
  1. (intranzit.) válčit
  2. dostat, dostávat
  3. chytit
    • Krieg mich doch, wenn du kannst! – Chyť mě, jestli to dokážeš.

synonyma

[editovat]
  1. Krieg führen, sich bekriegen
  2. bekommen, erhalten, fangen
  3. bekommen, erhalten, fangen

související

[editovat]