mówić

polština

výslovnost

• IPA: [ˈmuvʲit͡ɕ̑]
•  mówić^{? • info}

sloveso

• nedokonavé

časování

oznamovací způsob

Přítomný čas
Osoba	Singulár	Plurál
1.	mówię	mówimy
2.	mówisz	mówicie
3.	mówi	mówią

Minulý čas
Osoba	Singulár			Plurál
	mužský	ženský	střední	mužský osobní	ženský	střední
1.	mówiłem	mówiłam	mówiłom	mówiliśmy	mówiłyśmy
2.	mówiłeś	mówiłaś	mówiłoś	mówiliście	mówiłyście
3.	mówił	mówiła	mówiło	mówili	mówiły

budoucí čas

s infinitivem

osoba	singulár	plurál
1.	będę mowić	będziemy mowić
2.	będziesz mowić	będziecie mowić
3.	będzie mowić	będą mowić

s příčestím

osoba	singulár	plurál
1.	będę mówił,-a,(-o)	będziemy mówili,-ły
2.	będziesz mówił,-a,(-o)	będziecie mówili,-ły
3.	będzie mówił,-a,(-o)	będą mówili,-ły

Koncovka -ły označuje příčestí minulé pro ženský rod.

význam

1. mluvit, hovořit
   • Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał. – Přednášející mluvil/kuňkal přes dvě hodiny tak, že ho nikdo neslyšel.
   • Czy mówi Pan(i) po angielsku? – Hovoříte anglicky?

antonyma

1. milczeć

související

• umówić
• umowa