mówić

Z Wikislovníku
Skočit na navigaci Skočit na vyhledávání

polština

[editovat]

výslovnost

[editovat]

sloveso

[editovat]
  • nedokonavé

časování

[editovat]
oznamovací způsob
Přítomný čas
Osoba Singulár Plurál
1. mówię mówimy
2. mówisz mówicie
3. mówi mówią
Minulý čas
Osoba Singulár Plurál
mužský ženský střední mužský osobní ženský střední
1. mówiłem mówiłam mówiłom mówiliśmy mówiłyśmy
2. mówiłeś mówiłaś mówiłoś mówiliście mówiłyście
3. mówił mówiła mówiło mówili mówiły

budoucí čas

[editovat]
s infinitivem
[editovat]
osoba singulár plurál
1. będę mowić będziemy mowić
2. będziesz mowić będziecie mowić
3. będzie mowić będą mowić
s příčestím
[editovat]
osoba singulár plurál
1. będę mówił,-a,(-o) będziemy mówili,-ły
2. będziesz mówił,-a,(-o) będziecie mówili,-ły
3. będzie mówił,-a,(-o) będą mówili,-ły

Koncovka -ły označuje příčestí minulé pro ženský rod.

význam

[editovat]
  1. mluvit, hovořit
    • Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał. – Přednášející mluvil/kuňkal přes dvě hodiny tak, že ho nikdo neslyšel.
    • Czy mówi Pan(i) po angielsku? – Hovoříte anglicky?

antonyma

[editovat]
  1. milczeć

související

[editovat]