myśliwiec

polština

výslovnost

• IPA: [mɨɕˈli.vjɛt͡s]
•  myśliwiec^{? • info}

podstatné jméno (1)

• rod mužský neživotný

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	myśliwiec	myśliwce
genitiv	myśliwca	myśliwców
dativ	myśliwcowi	myśliwcom
akuzativ	myśliwiec	myśliwce
instrumentál	myśliwcem	myśliwcami
lokál	myśliwcu	myśliwcach
vokativ	myśliwcu	myśliwce

význam

1. (ve vojenství) stíhačka, stíhací letoun

synonyma

1. samolot myśliwski

podstatné jméno (2)

• rod mužský životný

etymologie

Odvozeno příponou -ec od myśliwy, které ze substantiva myśl. Srovnej české myslivec.

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	myśliwiec	myśliwcy
genitiv	myśliwca	myśliwców
dativ	myśliwcowi	myśliwcom
akuzativ	myśliwca	myśliwców
instrumentál	myśliwcem	myśliwcami
lokál	myśliwcu	myśliwcach
vokativ	myśliwcze / myśliwcu	myśliwcy

význam

1. (zastarale, archaicky) honec, lovec, polovník

synonyma

1. (neutrálně) łowca, myśliwy

související

• myśl
• myśliwski
• myśliwy
• myśliwość
• myślistwo
• myśleć