wieźć
polština
[editovat]výslovnost
[editovat]- IPA: [vʲɛɕt͡ɕ]
sloveso
[editovat]- tranzitivní
- nepravidelné
časování
[editovat]- oznamovací způsob
| Přítomný čas | ||
|---|---|---|
| Osoba | Singulár | Plurál |
| 1. | wiozę | wieziemy |
| 2. | wieziesz | wieziecie |
| 3. | wiezie | wiozą |
| Minulý čas | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Osoba | Singulár | Plurál | ||||
| mužský | ženský | střední | mužský osobní | ženský | střední | |
| 1. | wiozłem | wiozłam | wiozłom | wiozliśmy | wiozłyśmy | |
| 2. | wiozłeś | wiozłaś | wiozłoś | wiozliście | wiozłyście | |
| 3. | wiozł | wiozła | wiozło | wiozli | wiozły | |
význam
[editovat]- vézt
- Właśnie wiozę córkę na lotnisko. – Právě vezu dceru na letiště.