zwiadowca

polština

výslovnost

• IPA: [zvʲaˈdɔf.t͡sa]

podstatné jméno

• rod mužský životný

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	zwiadowca	zwiadowcy
genitiv	zwiadowcy	zwiadowców
dativ	zwiadowcy	zwiadowcom
akuzativ	zwiadowcę	zwiadowców
instrumentál	zwiadowcą	zwiadowcami
lokál	zwiadowcy	zwiadowcach
vokativ	zwiadowco	zwiadowcy

význam

1. (ve vojenství) průzkumník, špeh, hraničář, předsunutá hlídka
   • Araluenski sierota Will zostaje członkiem tajemniczego Korpusu Zwiadowców. Ćwiczy się w sekretnych umiejętnościach zwiadowców i dowiaduje o ich roli w królestwie Araluenu. Jego pierwszą próbą będzie wyprawa na poszukiwanie kalkarów.

související

• zwiad
• zwiedzać
• zwiadowczy
• zwiadowczyni