świętojebliwy

polština

výslovnost

• IPA: [ɕfʲɛn.tɔ.jɛbˈlʲi.vɨ]

přídavné jméno

skloňování

Číslo	singulár				plurál
Rod	mužský životný	mužský neživotný	ženský	střední	mužský osobní	ostatní rody
nominativ	świętojebliwy	świętojebliwy	świętojebliwa	świętojebliwe	świętojebliwi	świętojebliwe
genitiv	świętojebliwego	świętojebliwego	świętojebliwej	świętojebliwego	świętojebliwych	świętojebliwych
dativ	świętojebliwemu	świętojebliwemu	świętojebliwej	świętojebliwemu	świętojebliwym	świętojebliwym
akuzativ	świętojebliwego	świętojebliwy	świętojebliwą	świętojebliwe	świętojebliwych	świętojebliwe
instrumentál	świętojebliwym	świętojebliwym	świętojebliwą	świętojebliwym	świętojebliwymi	świętojebliwymi
lokál	świętojebliwym	świętojebliwym	świętojebliwej	świętojebliwym	świętojebliwych	świętojebliwych
vokativ	świętojebliwy	świętojebliwy	świętojebliwa	świętojebliwe	świętojebliwi	świętojebliwe

význam

1. (vulgárně, žertovně, hanlivě) pobožnůstkářský, působící jako svíčková bába, pánbíčkářský, bigotní

synonyma

1. świętoszkowaty, bigoteryjny, dewocyjny, parafiański, religiancki

související

• świętojebliwie
• świętojebliwość
• świątobliwy
• święty
• jebliwy
• świątynny
• jebać