czyn

polština

výslovnost

• IPA: [t͡ʃɨ̃n]
•  czyn^{? • info}

podstatné jméno

• rod mužský

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	czyn	czyny
genitiv	czynu	czynów
dativ	czynowi	czynom
akuzativ	czyn	czyny
instrumentál	czynem	czynami
lokál	czynie	czynach
vokativ	czynie	czyny

význam

1. skutek, čin

související

• czynić
• czynny