kłamać

polština

výslovnost

• IPA: [kwãmat͡ɕ],  kłamać^{? • info}

sloveso

• nedokonavé
• intranzitivní
• k dokonavému skłamać

časování

oznamovací způsob

Přítomný čas
Osoba	Singulár	Plurál
1.	kłamię	kłamiemy
2.	kłamiesz	kłamiecie
3.	kłamie	kłamią

Minulý čas
Osoba	Singulár			Plurál
	mužský	ženský	střední	mužský osobní	ženský	střední
1.	kłamałem	kłamałam	kłamałom	kłamaliśmy	kłamałyśmy
2.	kłamałeś	kłamałaś	kłamałoś	kłamaliście	kłamałyście
3.	kłamał	kłamała	kłamało	kłamali	kłamały

význam

1. lhát
   • Ewa bardzo nie lubi, gdy jej dzieci kłamią. – Ewa velmi nerada, když jí děti lžou.
   • Nie kłam, że kochasz mnie! – Nelži mi, že mě máš rád(a).

synonyma

1. ściemniać, oklamywać, bajerować

související

• skłamać
• kłamstwo
• kłamca

fráze a idiomy

• dobra krew nie umie kłamać
• kłamać jak najęty