Łysenko (…) fałszował doświadczenia i dorabiał do tego mętny filozoficzny sos marksistowsko-leninowski. Jacques Monod wyszedł z partii z powodu Łysenki, wielu naukowców wtedy z tego powodu odeszło. (…) Ja miałem swoje przejścia z Amerykanami, którzy odmawiali mi wizy, ponieważ w latach pięćdziesiątych podpisałem, jak wielu moich przyjaciół naukowców, protest przeciwko egzekucji małżeństwa Rosenbergów. – Lysenko falšoval experimenty a přimíchával do toho vágní šťávu marxisticko-leninistické filosofie. Jacques Monod kvůli Lysenkovi vystoupil ze strany, mnoho vědců kvůli tomu odešlo. Já si zase zakoušel svoje od Američanů, kteří mi odmítali dát vízum, neboť jsem v padesátých letech, tak jako mnoho mých přátel vědců, podepsal protest proti popravě manželů Rosenbergových.[1]
Istnienie wielu, może nawet nieskończenie wielu naukowców przyprawia o zawrót głowy niejednego fizyka, nie mówiąc już o tym, że jest to działanie wbrew słynnej brzytwie Ockhama – Existence mnoha, možná dokonce nekonečně mnoha vědců zamotá hlavu nejednomu fyzikovi, nehovoře o tom, že to je něco v rozporu se slavnou Ockhamovou břitvou.[2]
