strzelba

polština

výslovnost

• IPA: [ˈstʂɛl.ba]  strzelba^{? • info}

etymologie

Ke kmeni slovesa strzelać utvořeno příponou -ba.

podstatné jméno

• rod ženský

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	strzelba	strzelby
genitiv	strzelby	strzelb
dativ	strzelbie	strzelbom
akuzativ	strzelbę	strzelby
instrumentál	strzelbą	strzelbami
lokál	strzelbie	strzelbach
vokativ	strzelbo	strzelby

význam

1. puška, flinta, brokovnice
   • Brat mój, Kazio, który korzystając z wakacji, całe dnie przesiadywał za domem, w stajniach, w lesie, ze strzelbą na koniu lub na łodzi, w tej chwili właśnie ujeżdżał pod wierzch na podwórzu folwarcznym młode konie ze stadniny
2. (archaicky) střílení, střelba

synonyma

1. fuzja
2. strzelanie

související

• strzelanina
• strzelec