wędrówka

polština

výslovnost

•  wędrówka (Varšavanka)^{? • info}
• IPA: [vɛnˈdruf.ka]

etymologie

Odvozeno od slovesa wędrować, které zřejmě z předpokládaného starohornoněmeckého *wantarōn . Srovnej např. české vandr nebo německé wandern, Wander.

podstatné jméno

• rod ženský

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	wędrówka	wędrówki
genitiv	wędrówki	wędrówek
dativ	wędrówce	wędrówkom
akuzativ	wędrówkę	wędrówki
instrumentál	wędrówką	wędrówkami
lokál	wędrówce	wędrówkach
vokativ	wędrówko	wędrówki

význam

1. výšlap, túřa, vandr, toulka
2. pouť, putování

související

• wędrowny
• wędrować
• wędrowniczka
• wędrowiec