γυναίκα

řečtina

výslovnost

• IPA: [ʝi.ˈnɛ.ka]

etymologie

Ze starořeckého akuzativu γυναῖκα.

podstatné jméno

• rod ženský

skloňování

Substantivum	singulár	plurál
nominativ	γυναίκα	γυναίκες
genitiv	γυναίκας	γυναικών
akuzativ	γυναίκα	γυναίκες
vokativ	γυναίκα	γυναίκες

význam

1. žena
2. manželka
   • Σέβομαι παρά πολύ την γυναίκα μου. – Své ženy si velmi vážím.

synonyma

1. θηλυκό, κυρία
2. σύζυγος

antonyma

1. άνδρας, άντρας
2. παντρεμένος

související

• γυναικοπρεπής
• γυναίκειος
• γυναικούλα
• γυναικάς
• γυναικολογία
• γυναικάρεσκος
• γυναικίστικος
• γυναικάρα
• γυναικάδελφος
• γυναικοκρατούμαι