debere

latina

výslovnost

• IPA: [dɛː.ˈbɛː.rɛ] (středoevropská)

sloveso

• 2. konjugace

časování

indikativ
číslo		singulár			plurál
osoba		1.	2.	3.	1.	2.	3.
aktivum	prézens	dēbeō	dēbēs	dēbet	dēbēmus	dēbētis	dēbent
	futurum I.	dēbēbō	dēbēbis	dēbēbit	dēbēbimus	dēbēbitis	dēbēbunt
	imperfektum	dēbēbam	dēbēbās	dēbēbat	dēbēbāmus	dēbēbātis	dēbēbant
	perfektum	dēbuī	dēbuistī	dēbuit	dēbuimus	dēbuistis	dēbuērunt
	futurum II.	dēbuerō	dēbueris	dēbuerit	dēbuerimus	dēbueritis	dēbuerint
	plusquamperfektum	dēbueram	dēbuerās	dēbuerat	dēbuerāmus	dēbuerātis	dēbuerant
pasivum	prézens	—	—	dēbētur	—	—	—
	futurum I.	—	—	dēbēbitur	—	—	—
	imperfektum	—	—	dēbēbātur	—	—	—
	perfektum
	plusquamperfektum
	futurum II.
konjunktiv
číslo		singulár			plurál
osoba		1.	2.	3.	1.	2.	3.
aktivum	prézens	dēbeam	dēbeās	dēbeat	dēbeāmus	dēbeātis	dēbeant
	imperfektum	dēbērem	dēbērēs	dēbēret	dēbērēmus	dēbērētis	dēbērent
	perfektum	dēbuerim	dēbueris	dēbuerit	dēbuerimus	dēbueritis	dēbuerint
	plusquamperfektum	dēbuissem	dēbuissēs	dēbuisset	dēbuissēmus	dēbuissētis	dēbuissent
pasivum	prézens	—	—	dēbeātur	—	—	—
	imperfektum	—	—	dēbērētur	—	—	—
	perfektum
	plusquamperfektum
imperativ
číslo		singulár			plurál
osoba		1.	2.	3.	1.	2.	3.
aktivum	prézens	—	dēbē	—	—	dēbēte	—
	futurum	—	dēbētō	dēbētō	—	dēbētōte	dēbentō
pasivum	prézens	—	—	—	—	—	—
	futurum	—	—	—	—	—	—
infinitiv
číslo		singulár			plurál
aktivum	prézens	dēbēre
	perfektum	dēbuisse
	futurum
pasivum	prézens	—
	perfektum
	futurum	—
participia
		aktivum			pasivum
		prézens	perfektum	futurum	prézens	perfektum	futurum
		dēbēns (dēbentis)	—	—	—	—	dēbendum

význam

1. muset
2. dlužit

související

• dēbitor
• dēbitum
• dēbeō
• dēbitrīx
• dēbitiō
• habēre