Přeskočit na obsah

uszczęśliwić

Z Wikislovníku

polština

[editovat]

výslovnost

[editovat]

sloveso

[editovat]
  • dokonavé
  • tranzitivní

časování

[editovat]
oznamovací způsob
Přítomný čas
OsobaSingulárPlurál
1. uszczęśliwię uszczęśliwimy
2. uszczęśliwisz uszczęśliwicie
3. uszczęśliwi uszczęśliwią
Minulý čas
OsobaSingulárPlurál
mužskýženskýstřednímužský osobníženskýstřední
1. uszczęśliwiłem uszczęśliwiłam uszczęśliwiłom uszczęśliwiliśmy uszczęśliwiłyśmy
2. uszczęśliwiłeś uszczęśliwiłaś uszczęśliwiłoś uszczęśliwiliście uszczęśliwiłyście
3. uszczęśliwił uszczęśliwiła uszczęśliwiło uszczęśliwili uszczęśliwiły

význam

[editovat]
  1. učinit šťastnou / šťastným; oblažit; obšťastnit

antonyma

[editovat]
  1. unieszczęśliwić, (z)martwić

související

[editovat]